Do św. Jakuba

W ta lipcowo środa woło do kościoła
Mynczyńsko postawa Kuby apostoła.
Zarŏz przi Jezusie był on piyrszy zowdy.
Głosił wielko siła chrześcijańskiej prŏwdy.

Był zowdy na szpicy, przi rybnym połowie.
Z inkszymi tyż drzimoł w Ogrójcu na trŏwie.
Ponoć był wyrywny, niy usiedzioł w doma.
Stōnd go nazywali że jest "synem groma".

Łaził, pielgrzymowoł, nawracoł by dali.
Za sprawom Heroda na śmierć go skŏzali.
Na ostatnim dychu ucałowoł kata.
Tyn cicho zaplakoł i żył z tym bez lata.

Tak go poruszyła miłość Jakubowo.
Som przyjął Jezusa, zrodził się na nowo.
Zginął on tak samo, jak jego ofiara.
Stanôł przed Pôn Bôczkem, bo mioł wielko wiara.

Patron to pielgrzymów, tych co durś żebrali,
ryboków na wodzie i cołkij Hiszpanii.
Nadali znaczynio słowu ludowymu.
Że jak Kuba Bogu, tak Pôn Bôczek jemu.


© 2019 Rzymsko – Katolicka Parafia Św. Wawrzyńca w Mokrem Wszelki prawa zastrzeżone